2 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است كه فرمود : « اگر روزى از ماه رمضان را ( ندانسته ) روزه نگيرم برايم محبوب‌تر است از اين كه روزى را از ماه شعبان روزه بگيرم ؛ آن را به ماه رمضان اضافه كنم . » يعنى آن روز را كه نمىداند از ماه رمضان است با نيّت ماه رمضان روزه بگيرد در حالى كه واجب نيست . زيرا به منزلهء آن است كه در يك واجبى از واجبات چيزى را اضافه كند و حال اين كه در واجبات جايز نيست چيزى را كم و زياد كنند . بلكه سزاوار است كسى كه در اوّل ماه رمضان شك دارد ، آن روز را كه يقين ندارد از ماه رمضان است به طور مستحب از ماه شعبان روزه بگيرد . بنابراين اگر او ماه رمضان را تمام كرد و پس از آن دانست كه آن روز از ماه رمضان بود يك روز به جاى آن روزهء قضا مىگيرد چون آن روز را روزه مستحبى گرفت ، و او دو اجر دارد و در يك روز به عمد ، روزه نخورده است كه آن را از ماه رمضان دانسته باشد ، شايد پس از خوردن آن روز يقين مىكرد و در نتيجه روزى را كه از ماه رمضان بوده است افطار كرده بود . « 1 » 3 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام آورده است كه فرمود : « مردى كه در اثر بازى با همسر خودش در روز ماه رمضان جنب شود ، هم قضا دارد و هم كفّاره . » . « 2 » 4 - از امام صادق به نقل از پدرش از قول پدران گراميش عليهم السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در ماه رمضان مسافرت كرد و افطار نمود و

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 278 . - پاره‌اى از احاديث كه صرفاً احكام بود حذف كرديم‌م . ( 2 ) - همان : 1 / 279 .